Bij het maken van TCO-berekeningen voor logistieke oplossingen kun je tegen verschillende valkuilen aanlopen die de nauwkeurigheid van je analyse beïnvloeden:
Negeren van indirecte kosten: Een veelvoorkomende fout is het alleen meenemen van direct zichtbare kosten zoals aanschaf en transport, terwijl indirecte kosten zoals administratie, downtime en risico’s worden vergeten. Deze indirecte kosten kunnen een substantieel deel van de TCO vormen.
Onderschatten van onderhoudskosten: Vooral bij herbruikbare verpakkingen worden de kosten voor reiniging, inspectie en reparatie vaak te laag ingeschat. Naarmate verpakkingen ouder worden, nemen deze kosten meestal toe.
Verkeerde inschatting van levensduur: Het overschatten van hoe lang een verpakkingsoplossing meegaat, leidt tot een te lage TCO-berekening. Houd rekening met realistische gebruiksomstandigheden en slijtage.
Negeren van schadekosten: De kosten van productschade door ontoereikende verpakking worden vaak onderschat of helemaal niet meegenomen. Dit omvat niet alleen de directe reparatie- of vervangingskosten, maar ook indirecte kosten zoals klanttevredenheid en reputatieschade.
Niet meenemen van duurzaamheidsaspecten: Kosten voor afvalverwerking, recycling of boetes voor niet-naleving van milieuregels worden vaak vergeten. Met toenemende regelgeving rondom duurzaamheid worden deze aspecten steeds belangrijker.
Te korte tijdshorizon: Door alleen naar de korte termijn te kijken, mis je de langetermijnvoordelen van kwaliteitsoplossingen. Een TCO-berekening moet de volledige verwachte levensduur omvatten.
Niet actualiseren van berekeningen: Marktomstandigheden, brandstofprijzen en regelgeving veranderen continu. TCO-berekeningen moeten regelmatig worden bijgewerkt om relevant te blijven.
Om deze valkuilen te vermijden, is het belangrijk om een gestructureerd TCO-model te gebruiken en alle betrokken afdelingen (inkoop, logistiek, kwaliteit, financiën) bij de berekening te betrekken. Dit zorgt voor een completer beeld en meer accurate resultaten.